Urządzenia PC

 

Urządzenia zewnętrzne

klawiatura

Monitory

Myszki

Multimedia

Drukarki

Skanery

Urządzenia sieciowe

 

Urządzenia wewnętrzne

Dyski Twarde

FDD

Nośniki CD

Karty Graficzne

Karty Dźwiękowe

Karty Sieciowe

Karty Telewizyjne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

do góry

 

 

 

Powrót do strony głównej                                                                                                                                                                     

KLAWIATURA
 

Historycznie klawiatury podzielić można na trzy grupy: model XT, model AT, i współczesna klawiatura 101- lub 102- klawiszowa PS/2 (wprowadzona na rynek przez firmę IBM).

Klawiaturę XT i AT charakteryzowała mniejsza liczba klawiszy (83), inne ich rozmieszczenie, ponadto klawiatura XT zapewniała jedynie jednokierunkową wymianę informacji pomiędzy klawiaturą a komputerem.

Każda klawiatura to zestaw klawiszy, za pomocą których można wprowadzać do komputera dowolne polecenia i teksty. Współczesna klawiatura zawiera od 101 do 104 klawiszy. Najwięcej klawiszy jest na najnowszych klawiaturach przystosowanych do pracy w systemie Windows 95. Klawisze pogrupowane są w kilka bloków:
blok alfanumeryczny zawierający znaki 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, A, B, C, D, E, F, G, H, I, J K L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z, ~, !, @, #, $, %, ^, &, *, (, ), _ , +, {, }, |, :, ?, <, >, ?, [, ], \, ,; ,? ,. ,/ , oraz klawisze specjalne: Esc, Tab, Caps Lock, Shift, Ctrl, Alt, Backspace, Enter, spacja,
blok klawiszy funkcyjnych: F1, F2, F3, F4, F5, F6, F7, F8, F9, F10, F11, F12, których działanie jest zależne od pracującego aktualnie programu,
blok klawiszy sterujących ruchem kursora po ekranie monitora: Insert, Delete, Home, End, Page Up, Page Down, Ź ,­ ,Ž ,? ,
blok klawiszy numerycznych: Num Lock, /,*,-,+,0,12,3,4,5,6,7,8,9,Enter, Insert, Delete, Home, End, Page Up, Page Down, Ź ,­ ,Ž ,? ,
oraz kilka innych klawiszy: Print Screen, Scroll Lock, Pause/Break, raczej już nie wykorzystywanych w najnowszych rozwiązaniach (ale działają np. w systemie MS-DOS).

To peryferyjne urządzenie wyjściowe komputera, służące do wyświetlania punktów na ekranie w celu wizualnej komunikacji z użytkownikiem. Zależnie od rodzaju i przewidzianego zastosowania urządzenia te mogą przybierać różne kształty i rozmiary, a zastosowana w ich produkcji technologia decyduje o komforcie i ergonomii jego użytkowania.

Ogólny podział klawiatur

 Istnieją różne rodzaje klawiatur, używane nie tylko w komputerach, ale także w kalkulatorach, notesach elektronicznych i innych urządzeniach. Różnią się one przede wszystkim technologią "wciskania klawiszy". Podział klawiatur pod tym względem przedstawia się następująco: mechaniczne, foliowe, pojemnościowe, hallotronowe i kontaktronowe. Klawiatury mechaniczne to takie, w których przy naciśnięciu klawisza są po prostu zwierane dwa sprężyste, metalowe zestyki. W klawiaturach foliowych pod wpływem nacisku ugina się przewodząca folia i zwiera dwa leżące pod nią pola kontaktowe, wykonane np. na płytce drukowanej. Folia ta może być dodatkowo powleczona od góry materiałem izolacyjnym z nadrukowanymi oznaczeniami poszczególnych klawiszy. Takie klawiatury są bardzo niewygodne w użyciu, ale mają kilka zalet: są tanie i umożliwiają hermetyczne odizolowanie od otoczenia. Najlepsze są klawiatury pojemnościowe i hallotronowe i to właśnie te ostatnie są stosowane w komputerach PC. W klawiaturze pojemnościowej przyciśnięcie klawisza powoduje nacisk na sprężynę i zbliżenie plastikowo - metalicznego czpienia do dwóch okładek, których duże powierzchnie są pokryte stopem cyny, niklu i miedzi. Okładki te podłączone są do płytki drukowanej klawiatury. Oba obszary metalizowane nie stykają się odgrywając rolę kondensatora, w którym jedna okładka naładowana jest dodatnim, a druga ujemnym ładunkiem. Ściśnięcie sprężyn w klawiaturze jest tak zaprojektowane, że wywołuje wyczuwalne uderzenie mechaniczne. Metalowy czpień przechodzący między okładkami obniża liczbę ładunków na obu okładkach. Różnica ładunków powoduje słaby, ale wykrywalny prąd płynący przez obwody połączone z okładkami. Kiedy klawisz zostanie zwolniony sprężyna rozszerza się powodując powrót klawisza do początkowego położenia i odsuwając czpień od metalowych okładek. Klawiatura hallotronowa jest najbardziej trwała ze wszystkich omawianych. Każdy z klawiszy na zakończeniu posiada magnes trwały, który przy naciskaniu jest zbliżany do hallotronu, a ten generuje napięcie o niewielkiej wartości.

 

Zasada działania klawiatury w IBM PC

 

      1. Klawisze dotykają specjalnej płyty wyposażonej - zależnie od typu klawiatury - w około sto mikroprzełączników.
      2. Układ przetwarzający klawiatury. W elemencie tym jest zapisywany zestaw wszystkich liter, cyfr i znaków specjalnych, a także standardowe funkcje klawiszy funkcyjnych w postaci kodu zrozumiałego dla komputera, do którego po naciśnięciu, dowolnego klawisza trafiają odpowiednie informacje.

Naciśnięcie klawisza w klawiaturze powoduje zmianę w przepływie prądu przez układ z nim związany. Mikroprocesor wbudowany w klawiaturę stale sprawdza obwody prowadzące do klawiszy, wykrywa on wzrost albo spadek natężenia prądu w obwodzie naciśniętego klawisza. W ten sposób procesor może stwierdzić czy klawisz został naciśnięty czy zwolniony. Każdy klawisz ma określony układ kodów. Zależnie od tego, który obwód klawisza podaje sygnał do mikroprocesora, który generuje liczbę zwaną odpowiednikiem kodowym. Każdy klawisz ma dwa odpowiedniki kodowe: jeden na wciśnięcie klawisza, drugi na jego zwolnieni. Procesor przechowuje liczbę w buforze pamięci własnej klawiatury i wprowadza ją do złącza portu, gdzie może być odczytana przez BIOS komputera. Następnie kablem klawiatury zostaje przesłany sygnał przerwania, aby dać znać procesorowi, że odpowiednik kodowy czeka na niego. Przerwanie mówi procesorowi, aby zaniechał tego co właśnie wykonuje i aby zwrócił uwagę na obsługę przerwania. BIOS czyta odpowiednik kodowy z portu klawiatury i wysyła do klawiatury sygnał, który mówi jej że może usunąć odpowiednik kodowy ze swojego bufora. Jeżeli jest to odpowiednik kodowy dla jednego ze zwykłych klawiszy zmiany rejestru, lub dla jednego z klawiszy uważanych za specjalne klawisze zmiany rejestru np. CTRL, ALT, INSERT, NUN LOCK, SCROLLOCK, CARSLOCK. BIOS zmienia dwa bajty w specjalnym obszarze pamięci. Dla wszystkich innych klawiszy BIOS sprawdza te bajty, aby określić status klawiszy zmiany rejestru i klawiszy przełączających. W zależności od statusu wskazanego przez te bajty BIOS przekłada dany odpowiednik kodowy na kod Aski, który oznacza znak, lub na specjalny kod dla klawiszy funkcyjnych, lub klawiszy ruchu kursora.

Schemat budowy:

 

Różne rodzaje klawiatur w IBM PC

      Od momentu, gdy pierwsze komputery PC ujrzały światło dzienne, minęło dosyć dużo czasu. Sprzęt komputerowy przez ten cały czas ewoluował, co nie ominęło także klawiatur. Wyróżniamy trzy zasadnicze rodzaje klawiatur.

Klawiatura PC XT, licząca 82 lub 83 klawisze, jest najmniej zaawansowanym technologicznie typem klawiatury. Klawisze funkcyjne w liczbie 10 są umieszczone te po jej lewej stronie, występuje tylko jeden klawisz Alt i jeden Ctrl. Blok klawiatury numerycznej nie jest wyraźnie oddzielony optycznie od reszty klawiatury. Lampki sygnalizujące włączenie klawiszy CapsLock, ScrollLock i NumLock są wbudowane w tych klawiszach. Obecnie tego typu klawiatury praktycznie się już nie spotyka.

Klawiatura PC AT różni się od XT tylko wyraźnym oddzieleniem bloku klawiszy numerycznych od pozostałych, wprowadzeniem osobnych kontrolek CapsLock, NumLock i ScrollLock oraz wprowadzeniem dodatkowego klawisza SysReq (ang. system request). Nie ma osobnego klawisza Pause/Break, które wprowadzono później w klawiaturze PS/2, ale funkcje pauzy i przerwania programu można uzyskać wciskając kombinacje klawiszy Ctrl-NumLock (pauza) i Ctrl-ScrollLock (przerwanie).

Klawiatura PS/2 to obecnie stosowana powszechnie klawiatura o 101 lub 102 klawiszach. Podstawowe zmiany to przede wszystkim przesunięcie 10-ciu klawiszy funkcyjnych na górę klawiatury i dodanie dwóch nowych f11 i 12, wydzielenie dodatkowego bloku sterowania kursorem (strzałki), zmiana położenia klawisz SL, wprowadzenia dodatkowych klawiszy ALT i CTRL rozróżnialnych oraz wydzielenie klawisza Pause/ Break.

Na rynku można spotkać także inne klawiatury, nie będące żadnym z powyższych standardów. Są to przeważnie rozwinięcia standardu PS/2, polegające na dodaniu nowych klawiszy, nie rzadko programowalnych, lub zmianie układu klawiszy na bardziej ergonomiczny. Bardzo ciekawą klawiaturą jest urządzenie o nazwie Natural Keyboard firmy Microsoft. Klawiatura ta została podzielona na dwie, wyraźnie oddzielone części dla każdej ręki, a oprócz tego wyposażono ją w dodatkowe przyciski przydatne w pracy z systemem Windows.  

                                                                                     

 

 

 

 

 

 

 

COPYRIGHT  ©  2004 BY MIESZAŁA MAŁGORZATA I PIĄTEK PIOTR

ALL RIGHTS RESERVED