Urządzenia PC

 

Urządzenia wewnętrzne

karta sieciowa  

Dyski Twarde

FDD

Nośniki CD

Karty Graficzne

Karty Dźwiękowe

Karty Telewizyjne

 

Urządzenia zewnętrzne

Monitory

Klawiatury

Myszki

Multimedia

Drukarki

Skanery

Urządzenia sieciowe

 

 

 

 

 

 

 

 

do góry

 

Powrót do strony głównej                                                                                                                                                                     

Karta ETHERNET

Karta ETHERNET posiada dwa złącza:

  • złącze BNC dla standardu 10Base2
  • złącze 15-stykowe DIX, które poprzez odpowiedni zewnętrzny nadajnik/odbiornik (ang. Transceiver) pozwala na pracę w dowolnym innym standardzie: 10Base5, 10BaseT lub 10BaseF.

     [zielona kropka] Każda stacja pracująca w dowolnej sieci musi być wyposażona w kartę sieciową. Karta ta (inaczej zwana sterownikiem lub kontrolerem) wykonuje funkcje, które zarządzają dostępem do kanału Ethernet. Do funkcji tych należy: sygnalizacja konwencji, kodowanie/dekodowanie, konwersja z postaci szeregowej na równoległą i odwrotnie, rozpoznawanie adresu, wykrywanie błędów, zarządzanie dostępem do kanału i formatowanie ramki. W sieci można wyróżnić dwa rodzaje stacji: stacje robocze (ang. Workstation) i stacje obsługi (ang. File Server). Stacja robocza - to z reguły komputer, przy którym pracuje pojedynczy użytkownik. Stacją obsługi nazywany jest komputer (przeważnie najszybszy w sieci), który umożliwia poszczególnym użytkownikom dostęp do wspólnych danych. Jest to więc komputer kontrolujący wszystkie pliki używane w sieci.
     [zielona kropka] Złącze typu BNC służy do łączenia komputerów za pomocą cienkiego kabla koncentrycznego RG-58 o grubości 1 cala i impedancji 50 Ohm (ang. Thin Ethernet Cable). Złącze 15-stykowe służy do łączenia karty z zewnętrznym nadajnikiem/odbiornikiem linii (ang. Transceiver). Można więc za pomocą tego złącza, poprzez odpowiednie nadajniki/odbiorniki, łączyć komputery, wykorzystując różne media transmisyjne, zgodnie ze standardami: 10Base5, 10BaseT, 10BaseF. Kabel, łączący złącze 15-stykowe z nadajnikiem/odbiornikiem, zwany AUI Drop Cable może mieć maksymalną długość 50 m.
     [zielona kropka] Schemat blokowy karty EtherLink Plus prezentuje rysunek. Karta łączona jest z płytą główną za pomocą 98-stykowego złącza ISA. Najważniejszymi elementami znajdującymi się na karcie są: Ethernet controller - 82586, pamięć RAM - 256 kB, 16-bitowy mikroprocesor - 80186, wewnętrzny nadajnik/odbiornik - 7996, Enkoder/Dekoder - Seeq 8023A, pamięć ROM - 16 kB, oraz układy współpracy z szynami systemowymi - Host Interface. Wewnętrzny nadajnik/odbiornik - AMD - 7996 zapewnia transmisję danych przez złącze BNC w standardzie Thin ETHERNET. Oczywiście układ 7996 można odłączyć za pomocą przełącznika znajdującego się na karcie; wtedy transmisja między komputerami będzie odbywać się poprzez 15-stykowe złącze i zewnętrzne nadajniki/odbiorniki. Pamięć RAM pełni rolę bufora danych nadawanych i odbieranych. Pamięć ROM zawiera testy diagnostyczne, program inicjalizacji, funkcje odświeżania pamięci RAM oraz oprogramowanie obsługi interfejsów.
Karta posiada szereg przełączników i zworek ustawiających parametry konfiguracji sprzętowej:

  • przełącznik BNC/DIX pozwala wybrać jedno z dwóch złącz wyjściowych karty
  • zworki wyboru linii przerwań
  • zworki wyboru kanału DMA
  • zworki wyboru adresu bazowego w przestrzeni I/O (standardowo karty mają ustawiony adres bazowy we/wy 300H)
  • mikroprzełączniki wyboru adresu bazowego pamięci

Dokładny opis wszystkich przełączników i zworek znajdujących się na karcie, podany jest w instrukcji obsługi, dołączonej do karty.

 

Karta ETHERNET ze złączem ISA    

 

     [zielona kropka] Rozmieszczenie zworek i mikroprzełączników na przykładowej karcie ETHERNET pokazuje rysunek. Blok zworek W1..W8 (Connector Type Jumper Block) służy do wybrania jednego z dwóch złączy DIX lub BNC; zworki W9..W10 (Base I/O Address Jumper Block) pozwalają ustawić adres startowy w przestrzeni adresowej Wejścia/Wyjścia; za pomocą zworek W12..W15 (IRQ Jumper Block) można wybrać poziom przerwania IRQ. Za pomocą zworek W9, W10 można ustawić jeden z czterech adresów w przestrzeni adresowej wejścia/wyjścia (ang. Port Addresses): 300H, 320H, 340H, 360H. Wartością domyślną (tzn ustawioną i zalecaną przez producenta karty) jest adres bazowy I/O równy 300H.
     [zielona kropka] Zworki W12..W15 pozwalają wybrać jeden z czterech poziomów przerwania (ang. Interrups): 2, 3, 4, 5. Wartością domyślną (ang. Default) jest IRQ3.
Połączenie adresu bazowego I/O 300H oraz zgłoszenie przerwania IRQ3 określone zostało jako zerowa opcja konfiguracji. Z opcji tej korzystamy wtedy, gdy nie zmieniamy wartości domyślnych ustalonych przez producenta. Specjaliści instalujący karty sieciowe winni pamiętać o tym, że na kartach tych należy ustawić takie adresy i poziomy przerwań, których nie mają żadne inne karty i sterowniki zainstalowane w danym komputerze, gdyż w przeciwnym przypadku doszłoby do kolizji między kartami. Ustawienie typu wykorzystywanego złącza, odbywa się za pomocą bloku gniazd W1..W8, które pozwalają umieścić 16-nóżkową zworkę w rzędach 1 i 2, w przypadku złącza typu DIX lub w rzędach 2 i 3, w przypadku wykorzystywanego złącza BNC.
W przypadku, gdy stacja robocza pozbawiona jest pamięci dyskowych, które pozwalałyby włączyć się użytkownikowi do sieci, konieczne jest zainstalowanie na karcie sieciowej pamięci EPROM, która umożliwi tzw zdalny restart, tzn załaduje do pamięci komputera system operacyjny i podłączy stację do sieci. Każda karta sieciowa wyposażona jest więc w podstawkę, do której należy w takiej sytuacji wstawić "kość" pamięci EPROM. Przy montażu należy szczególną uwagę zwrócić na wycięcie (ang. Notch) znajdujące się w podstawce i pamięci. Należy ponadto ustawić zworkę umożliwiającą zdalny restart (ang. Remote Reset Enable) W11.

[sieć]

 

 

COPYRIGHT  ©  2004 BY MIESZAŁA MAŁGORZATA I PIĄTEK PIOTR

ALL RIGHTS RESERVED